Misbruik van kinderen

Ik kan mij bijzonder kwaad maken over domheid, gecombineerd met macht. Ik als niet-gelovige, wat niet hetzelfde is als atheïst of agnost (maar die stelling vraagt een geheel eigen bijdrage in mijn weblog; wie weet iets voor later), zie het geloof als een zeer concreet voorbeeld van de combinatie. Ik doel dan niet op het individuele geloof in een god, in energie, in kracht of wat dan ook. Nee, ik bedoel de instituties die bij menig geloof komen kijken. Dat kan een kerk zijn, maar ook een moskee. Het hoeft dan niet tegaan om de erkende monotheïstische wereldgeloven; het zalkan ook gaan om sekten of ideologieën. Het gaat uiteindelijk om al die vormen van menselijk denken waar dogma’s de hoofdrol zijn gaan spelen. Dogma’s zijn de weg naar de domheid, omdat geen vragen meer gesteld mogen worden, geen feedback of kritiek mag worden gegeven. Wat door (meerdere) mensen aan de top beweren, is waar. Niet veel later, en dat is in de meeste geloven en ideologieën gebeurd, wordt het verboden je hersens te gebruiken en om vragen te stellen. Het is zo. Basta. Dat is De Snelweg Naar Domheid. Ik zeg niet dat geloven dom is. Ik denk dat geloven veel mensen door het leven helpt. Maar dan nog: stel dat kerken en andere dogma-institutenhet bij het rechte eind hebben, mogen zij dan alles?

Mijn hele leven ben ik in gevecht met het geloof. Ik geloof dus niet, maar ik ben er wel mee bezig. Dat wil zeggen, ik vraag mij af waarom zoveel mensen bezig zijn met geloven en het anderen opleggen van hun geloof. Ik weet niet waarom iemand zou willen dat ik geloof. Dat opleggen doen niet alleen extreme moslims, dat doet de christelijke kerk ook. Waren het in het verledende missionarissen, nu zijn dat gelovige aanvoerders – van hoog tot laag. Ik heb dat twee jaar weer eens meegemaakt. Ik liftte op Shetland over het eiland, en kreeg op een ochtend een lift van een zeer aardige man. Hij was voorganger van de – ik meen – de Baptist Church in de hoofdplaats van Shetland, Lerwick. We spraken over zijn thuis (Shetland en Berwick), zijn achtergrond (hij kwam van het hebridean Isle of Lewis, waar ik dol op ben), mijn achtergrond, ons werk en hobby’s,en al snel kwam het op geloof. Daar praat ik heus graag over, maar niet meteen en pas als ik weet dat we elkaar serieus nemen. Zo ook met Iain, als ik mij zijn naam goed herinner. Toen hij vroeg of ik geloofde en ik zei nee, was hij verbaasd. Hij was van mening dat je zonder geloof niet kunt leven. Waarom leef je anders? Ik antwoordde op die vraag dat ik wil genieten van eten, kunst, wetenschap, humor en de vrouw. En toen noemde ik lang niet alles, zoals ik bijvoorbeeld sport vergat te noemen. Ik wil daarnaast mijn ‘ambities’ in werk, hobby’s, in liefde & vriendschap en persoonlijke ontwikkeling nastreven. En ik heb om uiteenlopende redenen vrede met het idee dat mijn leven en lijf eindig zijn. Dat er geen hemel is, geen god, geen hiernamaals, dat de tijd op aarde mijn tijd is en meer niet. Dat kon iemand in zijn positie niet geloven. Dan is het leven toch zinloos? Ik had hem juist duidelijk gemaakt dat het leven nou juist zin heeft door mijn genot en ambities, maar daar kon hij dus niet mee leven. Hij wilde me overtuigen dat geloof moest, maar daarmee was hij aan het verkeerde adres.

Ik noem Iain niet dom. Integendeel. Hij sprak met mij face to face, een op een. Maar ook hij ging uit van zijn geloofsgelijk. Ik moest aan hem denken toen ik de uitzending van Zembla zag. Die ging over seksueel misbruikin de kerk. Ik denk dat het een onvermijdelijk kwaad van een geloof is dat dat gebeurt. De kerk bestaat uit meestal uit mannen die geen seks hebben, en wel macht bezitten. Zij kunnen hun eigen kwaad goed praten en aan anderen (kinderen) opleggen. We moeten allen lijden, het is gods wil. Maar verkochten van kinderen mag nooit. Het maakt me niet wat het excuus is, het mag niet zijn. Je mag niet vanuit een positie van beschermer en helper een kind of volwassene gebruiken voor je gemiste momenten van intimiteit en seks, voor je opgebouwde seksuele frustraties. En als dan iemand vraagt: waarom doet u dit? Dit misbruik van kinderen? Dan mag je dat niet vragen. Dat is de essentie van geloven. Zoals Jerry Pratchett (hooggewaardeerd schrijver van o.a. de Discworld), Ian Stewart (wetenschapper die o.a. Does God Play Dice schreef, dat ik las voor mijn promotieonderzoek) en Jack Cohen (eveneens wetenschapper,die professor op het gebied van biologie is en zich veel met science fiction bezighoudt) schrijven in ‘Darwins Watch’: “Accept what we tell you, don’t ask questions.”

En dat leidt tot domheid. Wie geen vragen stelt, houdtzichzelf en anderen dom. Tot in extremen. Dat op zijn beurt leidt tot excessen.Ik geloof Zembla dan ook niet zonder voorbehoud. Ik stel vragen en hang de onzekerheidaan. Maar zo’n programma zet aan tot denken. Net zoals Iain. Hij is geen institutie. Hij is een mens die durft te vragen, ook al kan hij mijn standpunt niet delen. Ik zie hem dan ook geen kind misbruiken. Hem niet.

(c) rick ruhland 2007

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.