Voortplanting is geen must

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:SimSun; panose-1:2 1 6 0 3 1 1 1 1 1; mso-font-alt:??; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 680460288 22 0 262145 0;}@font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:"@SimSun"; panose-1:2 1 6 0 3 1 1 1 1 1; mso-font-charset:134; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 680460288 22 0 262145 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Arial","sans-serif"; mso-fareast-font-family:SimSun; mso-fareast-language:ZH-CN;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-fareast-font-family:SimSun;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Wie een kind op de wereld gaat zetten, wordt deel van degenverspreiding. Als je de – meeste – ouders mag geloven, is dat het mooistewat een mens kan overkomen. Blijkbaar vindt men het geen probleem om degene,met wie ze het kind hebben, te schofferen door de partner feitelijk tweederangste noemen. Let wel, ik vind mijn vriendin de mooiste en interessantste vrouwvan de wereld, naast nog veel meer dingen. Maar ja, ik heb dan ook geenkinderen.

 

Ik heb me in het verleden meer dan eens afgevraagd,feitelijk gisteravond nog in een goed gesprek met een goede vriend, of ikkinderen wil, en of ik daarvoor mijn leven wilde aanpassen, en of ik xfcberhaupt weleen papa ben. Op mijn 23e zat ik midden in mijn studentenleven. Sekswas er, zo veel en vaak als maar kon (c.q. lukte), maar het idee dat daar ooknegen maanden een vervolg aan zat, dat stond me niet aan. Dat paste niet inmijn leven. Toen had dat te maken met de tijd die een baby, een kind zouopeisen (namelijk 24/7, dus altijd), met de verantwoordelijkheid en deverantwoording die nageslacht met zich meebrengt, met verplichtingen en met deonmogelijkheid alles te kunnen doen wat ik toen nog wilde. Ik was nietuitgeraasd, ik was nog helemaal niet bezig met vastigheid en settelen, enuiteindelijk was het beeld van een vaste partner met kind(eren) eenschrikbeeld.

 

Tien jaar later was ik wel zover, maar toen was de vrouw vanmijn dromen – de nummer 2 op mijn list ofall time personal favourite girlfriends, overigens ruim achter mijn huidigevriendin – zo vriendelijk om onmiddellijk na mijn uitgesproken wens vankinderen en een leven samen de benen te nemen en niet meer terug te keren.

 

En nu ben ik weer tien jaar later.

 

Waar sta ik nu? Een ding is duidelijk: ik ben uitgeraasd. Ikben geen 23 meer, en ook geen 33. Nog steeds voel ik geen verplichting tot hetdoorgeven van mijn genen. En dat is maar goed ook. Los van overbevolking enandere rationele overwegingen: voortplanten is voor de mens geen kwestie vanmoeten. Wij kunnen nadenken, we kunnen over onze reproductie een semi-rationelebeslissing over nemen. Ik krijg de kriebels als mensen dat ontkennen. Voor mijngevoel zitten zij bovenop het idee dat het leven om voortplanten gaat. Voeltnogal dierlijk: kind op de wereld zetten, voeden en kleden, en een jaar of 20 laterhet huis uitschoppen. En dat is het dan. NEE. Kinderen geef je je kennis enervaring en emoties en levensplezier door. Veel mensen lijken daar niet bijstil te staan. Voor hen is een kind (of juist meerdere kinderen) het logischegevolg van een relatie en van seks. Lang wordt daar niet over nagedacht. Ik lasergens op een krantensite dat veel mensen de kosten van een kind slechtinschatten. Nou is dat ook bij mij niet een van de eerste zaken die me tebinnenschieten bij een zwangerschap of kind, maar toch, het zegt veel overmensen die zonder anticonceptie eieren en zaad uitwisselen, en dan pas hun hersenen weer aan zetten.

 

Ik deel weinig met andere mensen als het om nageslacht gaat.Dat begint al met de voor hen uitermate belangrijk vraag: neem je kinderenof krijg je kinderen? En dan hun gefrutsel met hun kroost, hoe verkleinwoordjesals baby’tje of kindje (voor mij zijn dat eerder kleineerwoorden) in elke zinmoeten worden ingebouwd, niet meer weten hoe ze over iets anders dan luiers enslecht slapen moeten praten: het is mij vreemd. Niet alleen omdat ik geenkinderen heb (wie hoorde ik daar ‘Nog niet!’ roepen?), maar ook omdat een kindvoor mij een keuze is. Ik moet geen kinderen, maar als wel, dan eerst eenvriendin die hèt is: iemand die iets toevoegt aan mijn leven. Dat is inmiddelsgebeurd, ik heb een vrouw die het is. Is het dan nu tijd voor de grote stap die iemand op zijn 20enog niet kan voorstellen? Ik niet, in ieder geval.

 

Als ik voor kinderen kies, dan zie ik wel wat de toekomstbrengt. Maar ik kies ervoor vanuit mijn hart en ratio. En dan nog:voortplanting is geen must. Maar het lijkt me wel leuk.

 

xa9 rick ruhland 2009.

Advertisements

1 thought on “Voortplanting is geen must

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.