Ansichtkaart

Ik denk niet dat mijn blog de aangewezen plek is om aanfamilie en vrienden verontschuldigingen aan te bieden, maar er moet me wel watvan het hart. En ik ben medeschuldig, laat ik dat maar vast bekennen (ik schreef"voor weg nemen", maar besefte net op tijd dat dat een Duitsisme is,oftewel, een Germanisme). In nog geen 20 jaar tijd is een gewoonte uit mijn levenverdwenen. Dat is de gewoonte van het sturen van een vakantiekaartje. Of om inenigszins Duitse termen te blijven: een Ansichtkaart. Met kerst doe ik daar nogwel aan, en dan alleen aan die mensen die dat leuk vinden zoals familie. Metverjaardagen stuur ik die mensen die vriend en familie zijn en niet dichtbijwonen, een kaart.

Maar een kaart van vakantie? Dat doe ik al jaren niet meer.Ik merk ook dat vakantie steeds meer een rustmoment wordt, waarin ik nietsanders doen dan genieten, rusten, weg zijn. Even niets met alles en iedereen temaken hebben. En toch, vroeger schreef ik me plezier toch een kaartje. Is dit noueen gevolg van de digitalisering? Worden we als mens echt lui door computers eninternet?

Een vakantie wordt niet beter of slechter van eenansichtkaart. En een kaartje is een kleine moeite. Die neem ik niet meer. Vakantieis zo gewoon geworden dat een kaartje overbodig gewoon is geworden. Sorry.

 

xa9 rick ruhland 2010.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.