Mijn stad

Ik zit wel eens op een bank in mijn stad. Ik probeer dan een gevoel van eigenheid eigen te maken, om niet op te gaan in de massa, om niet met je eigen verhaal onder te gaan. Maar tegelijkertijd brengt niet één stad die ik ooit heb gezien, of het nou Tokio of New York of Singapore of Kaapstad is, ontspanning. Wel is mijn stad anders. Want alleen in mijn stad komt de grootte van de stad ook in het kleine van een straat terug. Alleen in Amsterdam vind ik hofjes waar vogelgefluit het dreunen en gonzen van de stad overstemt. In mijn stad kun je tussen de stadsheid het dorpse vinden. Of mijn woonplaats wel een grote stad is, een van wereldformaat, dat moet voor elke wereldreiziger de grote vraag zijn. Hoogbouw van betekenis is er niet gekomen en alleen dat maakt van een stad een metropool. Nog steeds is dat het belangrijkste inzicht van mijn architectuurreizen. Dat Amsterdam in het rijtje van Rome en Parijs en Londen voorkomt, heeft ze alleen te danken aan haar status van hoofdstad. Voor de rest is het een dorp van grachten en schattigepandjes met trap- en klokgevels, met een al evenmin weinig verheffende mentaliteit die goeddunkend met het woord grachtengordel wordt aangeduid, maar die daarmee aanduidt wat er zo mis is met de hoofdstad: de gordel is bedoeld om de broek op te houden, om niet uit de band springen. Mijn stad scoort in geen enkele kunstdiscipline veel punten meer. Schrijvers van belang zijn er niet meer, schilders klagen al jaren steen en been dat er nauwelijks nog studio’s meer zijn, en toneel? Alles is van een zelfverheerlijkende en ver ondermaatse waarde die het best wordt gerepresenteerd en oneindig vaak gerepeteerd door de generatie die niet meer weet wat een langspeelplaat is. En met die langspeelplaat niet meer weet dat muziek en elk ander geluid ook golven zijn, hoe een mens ooit tot het idee kwam om geluid vast te leggen.

Schrikbarend zijn de meisjes van net twintig, die in een horrormix van beschamende naïviteit en bot egocentrisme belangrijk zijn geworden doordat de media schreeuwen om mensen die opvallen. Ze vallen op, maar eenmaal soapster in zielloze series of prevelaars van prefabliedjes dringen zij met het mentale bewustzijn van een twaalfjarige hun dodelijke herhaling aan de intelligentsia zoals mijn vriendenkring op. Ik heb trouwens nauwelijks eer of respect voor vrouwen van 60, dier met een borstvergroting, een botoxbehandeling of vetafzuiging 40 jaar van hun leven willen inleveren om zo in alle oppervlakkigheid weer 20 te zijn. Al die vrouwen en mannen, want domheid maakt geen onderscheid naar geslacht, denken dat ze beter en bijzonder zijn als ze hun kennelijke lelijkheid met een nieuwe afzichtelijkheid vervangen, die zich door wildvreemden in hun tieten laten knijpen of zich laten belikken door nietszeggende roddelblaadjes. Zij – zonder gedachte, zonder diepgang, zonder enige vorm van talent – ademen kostbare zuurstof in waarop zij het recht hebben verspeeld.

Ik noem hun namen niet want in de toekomst, als men dit leest, zijn zij verdwenen in de mist van de tijd en voordat ze gewogen werden al te licht bevonden. Als zij en hun onzalige vriendjes die ze met zich meezeulen, uit de stad zouden vertrekken- of liever: doodgaan – stijgt acuut het IQ van de stoeptegels, tot in aanpalende dorpen aan toe. In elke tijd komen zij voor, deze terroristen van de wanstaltigheid, maar na de vercommercialisering en met de teloorgang van de kwaliteitstelevisie waar ik mee ben opgegroeid, beramen zij dagelijks aanslagen op de moraal en smaak en voeren hun terreur uit met een knoeierige precisie. Ik verdenk die meute ervan zelfs de oorzaak te zijn van de teloorgang van de bouwkunst van de hoofdstad, alleen maar omdat architectuur lelijk wordt en uiteen valt als zij voorbij komen. Mijn stad trekt die mensen aan en houdt hen bijna angstvallig binnen. De stadse gordel van grachten sluit die mensen niet buiten. Helaas.

Maar ik houd van mijn stad.

 (c) rick ruhland 2010.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.