Spel en rot als mispel

Stokpaardjes sterven zelden. Zulke paardjes van hout zitten diep in de eigenaar. Ik kom ook niet los van mijn eigen stokpaardjes. Wetenschap, taal, basketbal, Schotland, dat zijn enkele van de onderwerpen waar ik maar geen genoeg van kan krijgen. Bij die eerste hoort ook de tegenhanger geloof, of beter religie, en eigenlijk al het andere ‘denken’ over de werkelijkheid dat bol staat van de aannames die niet getoetst kunnen worden, maar waar een shitload aan conclusies en een karrenvracht aan inperkingen van andermans doen en laten vast zit. Erger: op basis van wat de tegenhangers van wetenschap beweren kun je gerust stellen dat anders denken niet mag. Wordt in de wetenschap redenering en bewijzen (hoe je die ook definieert of formuleert) en argumentatie en voorbeelden en weet ik niet wat al meer gebruikt om een punt te maken, de wetenschaptegenhangers wijzen dat af: die willen alleen maar bevestigd zien wat zij toch al denken. In de wetenschap kan dat niet eens: daar wordt elke mening steeds weer getoetst en onderuit geschoffeld, totdat er niet meer geschoffeld kan worden en de mening theorie wordt en waarheid in zicht heeft. Zie bijvoorbeeld Darwin en zijn evolutietheorie. En zelfs ten aanzien van de wetenschap ben ik zeer kritisch, helemaal gezien de recente fraudeurs in de psychologie en in andere wetenschappen (ik noem een Stapel, Poldermans, Smeesters in Nederland en Zu Gutenberg en Schavan in Duitsland).

Ik ben een skepticus, ik kan niet anders. En ik ben een genieter, en ook in het genot geldt dat ik niet anders kan. Die twee, skepsis en genot, zijn een integraal van de mens die dit stukje schrijft. Ik ben skeptisch als ik een verklaring hoor die niet strookt met wat ik weet, of als een redenering als los zand aan elkaar hangt. Ik geniet, en dat is slecht uit leggen, van ontiegelijk veel. Van allerlei eten en drinken tot allerlei kunsten (muziek voorop!), van reizen en landen tot sport (vooral de ‘Britse’ sporten, zoals cricket, rugby, golf en snooker, om er maar een paar te noemen).

Goed, dat gezegd hebbende moet mij iets van het hart over een onderwerp dat de laatste twee decennia aan een zekere wildgroei lijdt. Ik ben er de laatste vijf jaar veel mee in aanraking gekomen door mijn werk. Sterker, het gaat om iets wat in beginsel niet eens slecht is. Het gaat om coaching. Coaching is voor mij een middel om een ander (vriend, collega, student, etc.) te helpen verder te komen. Vergelijkbaar is de meester-gezel-verstandhouding: de een weet of kan iets wat de ander (nog) niet kan. Ik ben zelf coach geweest, en ik ben zelf de gecoachte geweest.

MAAR: ik lees vaker en vaker (mede en vooral door werk) teksten van mensen die zich coach noemen, en die zich van platvloersheden bedienen die hun weerga niet kennen en die te vaak voorbij het kopje Pertinente onzin en onbewijsbare leugens gaan. Het komt dicht in de buurt van de Uri Gellers, Chars, en Derek Ogilvies van deze wereld. En vandaag (ik ben elke week achter met het afscheuren van de blaadjes van een scheurkalender die ik eind vorig jaar kreeg, eigenlijk vooral omdat de teksten nogal  nietszeggend zijn) las ik dit. Dit gaat voorbij nietszeggendheid: het somt de onnozelheid en onwetendheid op van wat ik zoal lees in coachland.

Coaching en snooker

Duidelijk geschreven door iemand die geen snars van snooker weet, en schijnbaar inspeelt op de onnozelheid van de lezer. De scheurkalender heeft het een week of 10 uitgehouden, nu mag hij bij het oudpapier (ik heb even overwogen om de velletjes te gebruiken als wc-papier, maar ze nemen weinig vocht op, heb ik gemerkt).

© rick ruhland 2013.

Advertisements

1 thought on “Spel en rot als mispel

  1. Reblogged this on Rick opent zijn mond and commented:

    Af en toe herblog ik een oude tekst, omdat de waarheid, juistheid, schoonheid of wat voor heid ook niet is afgenomen, niet is afgenomen, maar juist toegenomen. In deze kersttijd zie ik des te beter hoe treurig de mens is: de kerstbomen worden steeds excentrieker en ik weet waarom. Reden: steeds meer mensen missen houvast. Velen hebben terecht de religie en dergelijke losgelaten, maar niets teruggevonden. Het enge is: velen zoeken vervolgens een coach. Levensgevaarlijk! Lees mijn blogtekst van 21 maart 2013 nog maar eens.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.