Een loopje met de werkelijkheid

Fraude. Ik heb het meermaals gedaan toen ik aan de universiteit werkte. Ik geef het eerlijk toe. Gelukkig had niemand het in de gaten destijds, eind vorige eeuw. Ik wist het goed te verbergen. Als je nu mijn artikelen of proefschrift leest, zul je echt moeten zoeken naar bewijzen voor die fraude. Zelfs toen mijn onderzoek, en dat van drie van mijn collega´s, in het nieuws kwam vanwege het bijzondere karakter en sublieme niveau van ons onderzoek, had niemand in de gaten dat ik en mijn collega’s ook, hebben geschaafd aan ons werk. Een van ons gezelschap, destijds een hoogleraar genaamd P., deed het minder goed qua journalistieke interactie. Daarover misschien een andere keer meer.

De belangrijkste reden dat mij gelukt is waar anderen de mist ingingen, was dat mijn contacten met de pers goed waren. Zo kon ik mijn onderzoek voor het voetlicht brengen, en dat zette de wetenschappelijke waarde in het donker. Ik wist onder journalisten waar ik me moest beperken tot zuiver wetenschappelijke opmerkingen, en waar ik kon speculeren. Ik had natuurlijk wel een groot voordeel: mijn onderzoek was en is goed en is aan alle kanten door data en theorieën onderbouwd. Bovendien stond ik open voor kritiek en ik kon inzien dat die kritiek mij en de wetenschap verder hielp.

Ik had best op de verkeerde weg kunnen zitten. Dat is ook wel een keer gebeurd. Dan zocht ik bevestiging in literatuur en data. Toen wilde ik vinden wat ik moest vinden. Maar dat werd doorzien door collega-wetenschappers. Ik werd teruggefloten. Ik stond daar open voor. Daarnaast mis ik de onbedaarlijke drang naar macht en erkenning om het terugfluiten af te doen als kinnesinne van mijn collega-onderzoekers. Ik heb alleen maar een drang en honger naar kennis. Bovendien is het onderwerp van mijn artikelen en proefschrift is echt wetenschappelijk. Maar oké, ook ik heb gefraudeerd.

Hoe fraudeerde ik? Ik deed het volgens de vriendelijkste en meest gebruikte methode van misleiding: verfraaiing. Bewust zaken zo mooi mogelijk voor te stellen. Een zin herschrijven omdat het er dan duidelijker staat of omdat het er mooier staat. Halfvolle glazen zijn aantrekkelijker dan halflege. Een pekelzonde. 

Dat was mijn fraude.

Hoe deden anderen dat? Die gebruikten de fraudemethode waarbij statistiek ingezet wordt om het gelijk aan te tonen. Zoeken naar een statistische toets die aangename uitkomsten genereert en bevestigt wat al gedacht werd. Niet fraai, maar wie wetenschappelijke teksten goed leest, kan aantonen dat er sprake is van methodologische fraude. Niet het allerergste. Een slag erger, maar nog steeds niet het summum, is het werk van anderen overnemen om het als eigen werk te presenteren, kortweg plagiaat.

Van dat alles heb ik niet gedaan. Daarvoor ben ik te weinig hufter. Ik moet niet om elke reden succesvol zijn in de wetenschap. Dat is dan ook een van de redenen waarom ik nooit hoogleraar ben geworden. Dat is ook een van de redenen waarom ik de wetenschap vaarwel heb gezet.

En nu, nu ik uit de wetenschap weg ben, al bijna 15 jaar, zie ik des te beter waar het aan schort. Dat is het zelfreinigende mechanisme. Ik neig te zeggen: dat alles hierboven is onschuldig. Verfraaien, een passend statistisch toetsje zoeken, ander werk schaamteloos kopiëren. In meer of minder mate allemaal verwerpelijke vormen van fraude. Maar niet het wetenschappelijke einde van de wereld.

Maar de erfzonde van de bovenste plank is de recentelijk veel gebruikte soort fraude. Niet gepleegd door jonge onderzoekers die zich willen bewijzen. Nee, het zijn gelauwerde wetenschappers die zich als moraallozen gedragen volgens – ik noem het maar – de Stapel-Poldermans-methode: regelrecht data verzinnen. Het is het nieuwe brede pad dat gemakkelijk tot roem leidt. Maar het is Fictieve Wetenschap. of beter gezegd: Fastfoodwetenschap.

Hapt zo heerlijk weg.

Zijn ze nou helemaal belatafeld? Tijd voor de Spaanse inquisitie van de wetenschap!

© rick ruhland 2014.

Een pekelzonde.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.