Een half stiekje

Kindertaal, toch gerust wel een specialiteit van mij te noemen (blowing my own horn: in mijn wetenschappelijke studies lag de nadruk op onderzoek naar de vroege taalontwikkeling, verwerving van taal in de leeftijd tot 4 jaar) kan steeds op mijn aandacht rekenen. Nu ik zelf een zoon heb, kan ik de dagelijkse praktijk van de verwerving van een taal in actie zien.

Syntaxis, grammatica, de woordenschat, het aanleren van klanken ofwel fonologische acquisitie, de semantische relaties tussen woorden en woordgroepen, allemaal gaat het goed of toch minstens ruim voldoende. Maar waar het nog regelmatig misgaat, en waar mijn plezier in luisteren naar mijn kind een groot goed is, het gaat nog niet zo goed met de verbuigingen en vervoegingen. Sommige horen gewoon bij de ontwikkeling. Verkeerd vervoegen van een werkwoord, nog niet het ‘juiste’ lidwoord.

Al een tijd speelt mijn kroost met woorden, waarbij de betekenis van een voorwerp duidelijk is, maar het feitelijke woord dat erbij hoort nog niet echt is binnengedrongen. Een van zijn mooiste constructies is stofschuiver (misschien was ik meer aan het schuiven dan aan het zuigen). Dagelijks komen daar verhaspleingen bij. De laatste tijd is hij erg veel aan het knutselen. En daar gebruikt hij dan, zoals hij het noemt, ‘helestiekjes’ bij. Ik vraag hem vaak of hij ook halvestiekjes heeft. Meewarig is dan meestal zijn blik.

Kok-horen-luiden-maar-waar-is-de-lepel-verhaal.

© Rick Ruhland 2014

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.