#Worst, er zit van alles in#

De titel is een quote uit een nummer van de wereldberoemde Pe Daalemmer en Rooie Rinus. En dat er van alles in zit, is voor sommigen een reden om nooit worst te eten. Niet omdat vegetariër zijn, maar omdat men vlees wil eten dat herkenbaar is als vlees. Ik kan me daar wel wat bij voorstellen. Worst in Nederland is van een vaak abominabele kwaliteit, even de worsten van makers Brandt & Levie uit Amsterdam daargelaten. Het lijkt wel alsof wij hier geen kwaliteitscontrole kennen, geen zelfregulerend systeem dat tot enkel goede vleesproducten leidt. Misschien hebben Nederlanders minder behoefte aan de betere worst. Liever voor 50 cent een kilo troep dan voor 3 euro een worst met smaak.

Als ik in Duitsland of Italië ben, dan valt me op dat het vlees in worsten en vleeswaren anders is. Beter. Smaakvoller. Het proeft niet zo goedkoop. Het vet erin is minder of smaakt beter. Eens in de zoveel weken ga ik speciaal voor Duitse worst naar Duitsland. Met knoflook gerookte Fleischwurst, heerlijk op lichtzurig Duits brood. Bierwurst, uitstekend bij een glas bier of een wijn uit Rheinhessen, liefst Spätlese of Auslese. Grove Leberwurst op een (echt) Duits broodje. Zulke broodjes zijn evenals worsten in Nederland niet of nauwelijks te krijgen. Ja, er schijnt een Duitse bakker in Groningen te zijn, maar dat is me net iets te ver weg (dan is Duitsland dichterbij). Mijn favoriete salami komt ook uit Duitsland. Sowieso heb je er keus uit minstens 10 salamisoorten. Ik zeg 10, maar het zullen er meer zijn; ik was deze zomer in een supermarkt waar je Aufschnitt van onder andere talloze salami’s kon krijgen. Ausgezeichnet!

Niet dat de salami’s van Italië minder zijn. Die zuidelijke salami’s zijn droger, opdat ze beter gedijen in warme tijden. Daarom vind ik Italiaanse salami lekkerder in de zomer, en de Duitse in de winter. En dat heb ik met meer etenswaren. Je zult mij geen goulash zien eten in lente of zomer, of een konijn zien villen in die maanden. Ik drink evenzo zelden een rode wijn in de zomer. Ik draag ook bepaalde aftershaves in de zomer (zoals Truth van Calvin Klein in de zomer en Armani Code in de herfst). Geuren en smaken van eten en drinken zijn genot. Genot is afhankelijk van gelegenheid, gezelschap, jaargetijde, en doodordinaire behoefte en zin.

Maar terug naar de worsten. Ik doe mezelf eens in de zoveel tijd een plezier door een Fleischwurst en een Salami cadeau te doen. Helaas zijn die worsten maar beperkt houdbaar en erg lekker, zodat ze snel zijn verorberd. Gelukkig heb ik iets achter de hand: vleeswaren in blik. Dat klinkt voor velen vies, schat ik zo, maar ik kan zo genieten van die blikken. Door die blikken weet ik dat eten niet alleen kwestie is van smaak, maar ook van herinnering.

Ik ga die blikken bij gelegenheid ritueel openen! En dan maakt me niet uit wanneer, waarom, met wie. Als ik zin heb en de herinnering erom vraagt. Met een zuurdesemig Abendbrot erbij en een Reinheitsgebotbier. Even terug aan de keukentafel van mijn oma in Groß-Gerau, im Süden von Hessen.

© Rick Ruhland 2015

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.