WaaromWoensdag: hipster

Ja, ik heb een schurfthekel aan bloemen in het haar, wijde pijpen (nauw pijpen is veel lekkerder), love en peace. Werkschuw tuig. Propagandisten voor ongebreideld drugsgebruik.

Dat alles kun je niet zeggen van een fenomeen dat al een tijdjes opborrelt in onze maatschappij zoals bellen in een zwavelbron. De overkoepelende term voor dit fenomeen is hipster. Maar er is niets ster-achtigs aan dit fenomeen. En hip? Als in modern? Als in blits? Als in hippie? Ik stel de vragen, ze zijn beantwoord.

Wat ik wel lees over die hapsters (misschien een betere term dan hipsters, want hipsters zijn kakkers in een lelijke vermomming, want zijn deze personen niet gewoon babyfaces – vandaar ook die baarden bij de niet-vrouwelijke variant van de soort – uit het gegoede volksdeel, daar waar nood en gebrek nooit een rol spelen?) is dat zij zich zien als een groep, een stratus in de maatschappij die zich net als punkers afzetten goed 30 jaar geleden. Ik dacht het niet. Echt niet. Wat ik zie is de wens gezien te worden. Opvallen. Niet meer dan dat.

Een briefschrijver in de stadskrant van Amsterdam stipte goed aan afgelopen week. Wat deze hapsters kenmerkt, zo schreef hij, is welvaart en genot. Zij genoten een opvoeding waarin de ik-persoon centraal stond. Zij zijn gewend aan het gebruik van computers en internet waardoor ze creatief zijn. Menen zij. Ze copypasten hun hele leven bij elkaar. Ze denken dat ze met een app op hun smartphone muziek maken. Zoals ik spottend #EMD maak. Luister maar eens hier; daar staan wat prutsels die ik ‘s ochtends maak (alles met de hashtag #EDM). Met een app. Mijn eigen muziek met de band Stolk, nou, that’s what I call music. Good music.

Mooi is de opmerking van die briefschrijver: hapsters zijn unieke stereotypen. Ze vormen een stroming die kiest uit sjablonen, en zo elke authenticiteit mist.

Een ding kun je die gasten uit de tweede helft van de jaren 60 van de vorige eeuw nog wel nageven: ze waren tegen iets (oorlogen, establishment). Zelfs dat zit er niet in bij de hedendaagse hippe personages. Want dat zijn zij: acteurs met een baard en een knotje. Het kan geen kwaad om af en toe een scheermes te hanteren en naar de kapper te gaan. Of zelf een schaar in je haar te zetten. Want zoals nu? Nee. En waarom? Niks mieters.

Oproep aan de hipsters:

Verzamelt u allen en ga dan in een reservaat samenhokken, aan elkaar kleven en klonteren, en daar elkaar bewonderen dat het straatbeeld niet ontsierd wordt. Want dat is slecht voor de jeugd van tegenwoordig.

Nee, de baarden, de kleren, de tweedimensionaliteit en veel meer is een aanfluiting voor de soort genaamd mens. Stoppen. Nu.

© Rick Ruhland 2015

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.