Sneeuwpop als meditatie

Zolang de mens een sneeuwpop maakt van vers gevallen sneeuw, is de mensheid nog niet ten dode opgeschreven. Ik heb er een gemaakt deze week. Samen met mijn zoon. Wat een lol, genot, wat een koan! Dat begin van een handvol vlokken, dan het rollen van het ei van ijskristallen door de plakkerige sneeuw, de steeds groter wordende bol sneeuw tot de semi-ronde vorm van sneeuw (en blaadjes) zo groot als een sloopbal is geworden en niet meer van zijn plek is te krijgen. Mijn zoon maakte de twee andere ballen (het was een drie-verdiepingen-sneeuwpop) en toen we klaar waren lieten we de sneeuwman achter. Dat is het enige wat het verhaal triest maakt: een sneeuwman is gedoemd te blijven staan waar hij werd neer gezet.

Een sneeuwpop maken verlicht de geest. Er blijft niets van de man over als de dooi inzet.  Het is een ultiem meditatief moment. Helemaal als je met een kop choco voor de verwarming de tinteling in je tenen en vingers voelt. Dichter bij mijn god in het diepste van mijn gedachten kom ik niet.

© Rick Ruhland 2017

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.