Naschrift: waarom ik Universiteit en hbo verliet

Om mijns inziens walgelijke redenen heeft onze (westerse) samenleving in weinig tijd gekozen voor een inrichting van de maatschappij waarbij geloof in marktwerking, geloof in deregulering en geloof in sterk leiderschap cruciale elementen zijn. De geloofsrichting heeft een neo-liberale signatuur, en de illusie c.q.. God die boven dat denken staat, is een illusie dat meer van hetzelfde en meer rendement uiteindelijk tot betere producten zal leiden. Het is een geloof dat uiteindelijk niets anders doet dan cijfers voor kwaliteit zetten. Top-down-management vergroot de angst om af te wijken, en hoewel deregulering mooi klinkt, want wie wil er nou onder regels lijden, heeft die deregulering vooral niet plaatsgevonden. Sterker, met de nieuwe liberalisering zijn meer controlesystemen aan het onderwijs en het lesgeven toegevoegd. Meer formulieren, meer meetpunten, minder vertrouwen in ervaring en kennis van docenten, meer verplichting tot afleggen van verantwoordelijkheden, meer vingers in de pap door mensen die over het algemeen nauwelijks verstand hebben van het werk dat hun onderdanen uitvoeren. Feitelijk is de angst die ‘neoliberaliteit’ hadden voor het links en communistisch denken en handelen, door de aanhangers van dat neoliberale geloof aangegrepen om een vergelijkbare autoritaire heilstaat te stichten.
Ik ken de argumenten voor zulk geloof: hogere kwaliteit van de output, beter gebruik van grondstoffen, lagere kosten / prijzen, meer variëteit in producten, efficiëntie. Deze argumenten heb ik in het afgelopen decennium in de praktijk gezien bij een instelling voor hoger onderwijs in Amsterdam. Maar goed beschouwd is het niveau omlaag gegaan, worden meer grondstoffen verspild dan voorheen, zijn de kosten omhoog gegaan en is eenheidsworst het enige wat je als resultaat van de efficiëntie kunt aanwijzen.

Het opiniestuk van Eelco Runia (ooit universitair docent bij de Letterenfaculteit aan de Rijksuniversiteit Groningen, ook mijn Alma Mater trouwens), waarin de historicus met voorbeelden en argumenten duidelijk maakt dat de universiteit zichzelf op een perfide wijze ten grave draagt, wil ik graag aanraden als leesvoer voor iedereen, vooral bestuursmensen, om zich eens goed te gaan beraden op het doorgaan met de vrijmaking (neoliberaliseren) van de Alma Maters door middel van elkaar veren in de reet of messen in de rug steken. Want wat hij schrijft is wat voor mij, met een master in taalwetenschap en een promotie in de psychologie, een van de redenen geweest om zowel universiteit als hbo, instellingen waar kennis en vaardigheden worden doorgegeven zodat jonge volwassenen op hoog niveau kunnen nadenken en creatief problemen kunnen oplossen, met een zekere blijdschap te verlaten. Ik was liever nog steeds docent en onderzoeker, maar niet onder het stalinistische juk van het neoliberale bestuursmodel.

© Rick Ruhland 2018

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.