Praktische oplossingen 4

De harde snotjes onder een tafelrand of onder een stoel hebben een toepassing. De gemiddelde mens doet niets met die snotjes, terwijl ze voedzaam zijn en prima gebruikt kunnen worden. Ze geven een krokante krak aan elke cake.

© Rick Ruhland 2018

Advertisements

Partij voor planten IX

Oei, dat was niet de bedoeling. Toen ik de vorige keer had geschreven over andere vruchten dan appels en peren, had ik binnen geen tijd een mailbox vol met mail. Haatmail vooral. Hoe ik op het onzalige idee, en zelfs gevaarlijke idee, kwam om een papaja te eten. Ik kan daar nu natuurlijk niet op reageren op een zodanige wijze dat die GW-aanhangers en GW zelf snappen wat er zo lekker is aan een papaja. Of kiwi. Of ananas. Zij vinden bij voorbaat een vrucht van vreemde bodem verdacht. Die hoort hier niet. Of iemand als ik dan wel met zulk fruit mag omgaan, was een vraag die bij mij opkwam.

Ik heb dat ook gevraagd in een mail terug. Want is het idee van het leven niet dat we vooral genieten? Dat we met elkaar mooie momenten proberen te hebben. Dat we een vruchtbaar bestaan hebben. Dat we er iets van maken. En ook: planten zijn er voor hun eigen genot, maar het is natuurlijk ook zo dat de ene plant niet perse beter is dan de ander. In diezelfde mail vroeg ik me af of sommige planten nuttiger zijn dan andere.

Nou, dat heb ik geweten. Ik moest worden opgesloten in een concentratiekamp, zei de een in een mail. Opblazen die gast, stond op een forum.

Het erge en enge: bijna iedereen in die mails en op internetfora vindt dat de opperplanten zijzelf zijn. Niemand steekt de hand in eigen boezem, of de meeldraad in eigen bloemblad, en durft te stellen dat er onder de oorspronkelijke planten, de aanhangers van GW, wel erg veel klaplopers en poepverkopers rondzwalken. De wat slimmere planten, die net als GW ternauwernood hoger administratief fauna-onderwijs (HAFO) hebben genoten, spreken zelfs van faunavervalsing. Het is me wat.

Het is natuurlijk blabla van de bovenste plank. Want wie bepaalt wat exoot is en wat niet? Alles wat hier al lang groeit? De familie van GW kwam ook pas 148 jaar geleden naar Nederland, dus dat is recent. Wat is recent? Wanneer is iemand wel een exoot en wanneer niet? Wie heeft wel het recht op de blanke toppen van Neerlands duinen te groeien? Volgens de stamboom is GW dus eigenlijk geen natuurlijke bewoner van onze velden en bossen. Eng wordt het wanneer een enkeling vindt dat we met DNA aan de slag moeten gaan als een plant moet worden buitengesloten. Alsof je daarmee iemand ontzegt dat hij mag groeien en bloeien. Dat neigt naar eugenetica. En dan heb je een probleem bij mij, als plant van Duitsen bloed. Want ik heb geleerd van de plantengeschiedenis van mijn volk. Nie wieder.

Ik heb er een nacht over geslapen. In mijn nachtmerries vol triffid-achtige schepsels hoorde ik steeds weer mijn eigen vraag: wat doe je met die planten, fruit of groente, die van oudsher overal groeien?

In die zelfde nachtmerries riep iemand: REFERENDERUM! Ik denk dat ze bedoelde referendum, maar het was een van die hafisten die dat riep. Een ander schermde ermee dat zelfs de grote Kruis van Bessenbroek had gesteld dat een plant van vreemde bodem niet op onze constitutie moest worden geënt. Badend in het zweet werd ik wakker nadat in de laatste nachtmerrie miljoenen planten hun rechtertak gestrekt omhoog staken.

Ik heb het GW maar meer voorgelegd. Moeten we dus alles afwijzen wat niet van oorsprong hier voorkomt?

© Rick Ruhland 2018

Sbrunch

Half way between noon and night the meals most people already have had are breakfast and lunch. On most Saturdays, like today, we still have to start our first decent meal. Normally it is something Japanese, French or British.

Today we will have a meal that I would like to call Sbrunch. It’s a meal between lunch and supper. Today, it is a British sbrunch: sausages, eggs, tomatoes, onions, toast. Maybe we call in some baked beans, black pudding and mushrooms.

IMG_6397.jpg

Btw, it’s not a linner, sunch or a dunch. Those three are more orientated around evening meals whereas a sbrunch is a breakfast after noon that could last till late night.

© Rick Ruhland 2018

 

Food on friday: Frikandel Coiffure

Ik kreeg vragen. Of ik de vrijdagse column ‘Food on Friday’ weer wilde beginnen. Zeker.
Voor vandaag een typische dis: West-Europees multi-culti-eclecticisme. Het beste van diverse eetculturen. Nederlands, Frans, Duits, Engels en Zwitsers, en zelfs een beetje oriëntaals: Turks.

Recept:
Twee frikandellen, donkerbruin gebakken in gezouten roomboter, opgesneden en gevuld met in knoflook gebakken ringetjes prei, daarover kort aangebakken, dunne plakjes casselerrib, toedekken met plakjes gekookt ei (bij voorkeur half zacht; een gebakken ei mag ook, maar zorg dat het eiwit nog nat is), en bestrooien met cheddar of emmentaler (afhankelijk van de voorkeur: pittig of zoet). 10 minuten onder de grill tot de kaas lichtbruin is. Erg smakelijk met Turks brood. Voor meer pit: chilisaus.

Eet smakelijk.

© Rick Ruhland 2018